Her yağış bir başka kalkışmaya yöneliyor
Ve kim neye erse bu geçişte
Bi tomurcuk, bi gözyaşı, mutluluk işte...

Her bahar arifesinde
Korkulu bir kimsesiz gecenin
Aklım elim yüreğim kirişte
Hep biraz korku, biraz yalan telefon seslerinde...

Ya yine boş koridor ıslaklığıysa
Ve beton efesi bütün fakir çocukluklarda

Ama herşey sırasını beklerken mukaddes bir kuytuda
Senden umut kesenin hüzün kesesinde bir yavru
Herhangi bir anne kadar kanguru...

İşte bahar, işte sevda, işte tomurcuk bir bakıma
Ağzım mavi ıslaklığının uçurumunda
Rüyayla gerçeğin arafında
Hep iyinin, aşkın tarafında...

Ve değmediğim yerin kalmayıncaya
Bu bahar sonsuza tomurcuklanmaya
Ben sana sen çatlak bi anadoluyu kucaklamaya

Bu bahar aşk için hazır
Hazır vazgeçmeye adının bile baş harflerinden
Kayıtsız bir sarhoşluğun
Hergün erkenden sabah oluşundan
Herşeyi biraz şakalaştıran bakışından
Şakadan başka izahı olmayan bu kalp ağrısından...

Ve bahanesi bir yürek, bir et, bir bedenin içine girmek
Hazır bu bahar akılsız bir yeşermenin şahane hasadına
Hazır nur topu bir yaşama sevincini kundaklamaya...

Unutma baharda çiçek olan, meyvedir yaza
Bu erik tanesi bu şakacı bahar çiçeği
Her dem taze kalsa...

Söz: Yılmaz Erdoğan
Müzik: Sezen Aksu
Düzenleme: Aytuğ Yargıç

Hiçbir yerinde yok asaletin ibresi
Sesinde kamaşmasında tensel bir büyünün
Atlas hani libas ve kuytu bakışlı mavi gözlerin
Sanki hepimize bütün şiirleri hala fısıldayan
Bir eski büyük şairmiş gibi
Aşk bir erken didişme, bir sorgu sualmiş de
Mezbele ve yaralıymış eski yaraların yeniden kanamasından
Hiçbir yerde yok asaletin ibresi

Bir adamın yüzünde ya da yalana çok benzeyen
Bir doğru sözünde belki...
Saçlarının çevriminde ıslak bir beyaz kadının
Yüksek rakımlı göllerin buzul saflığında
Ve kokusunda çiçeklerinin kanirej’in

Elbet şiir olacak şairin tesellisi
Ve en kötüsü bile işe yarayacak aşklaşmaların
Yazana değilse bile, okuyana faydalı
"Bak aynı başına gelmiş adamın benim başıma gelen
O da üzülmüş aynı benim gibi ...
Benimki daha acıklı değil onunkinden,
Fiyakalı değil onun acısı benimkinden..
Sade güzel olan kelimeler..
Sade kelimeler...
Kelimeler....”
Sen aşka aşıksın müsaitsin gördüğünü abartmaya
Biz olsa olsa bir müddet aşklaştık aşkım, aşık olmadık
Bir elim sana uzanır, öteki berikinin zaten elinde
Bırak yoluma gideyim bildiğimce
Yabancısı olduğum bir şey değil yabancılar
Baktım yerlisi yabancısı aşağı yukarı hepsi benzer, erkekler...
Eğer bir söz, bir ses bekliyorsan bu adamdan
İçinde hiç gönderme isteği bulunmayan bir “git”
Lazımsa eğer...
İşte orada duruyor...
Ağzımın bir yerinde...
Almak ister misin dilini sokup aklıma
Sana ait olan herşeyi bir nefeste
Bir göz yumma anında
Bir soğuk telefon konuşmasında
Geri alabilir misin?
Seni benden geri alabilir misin?
Kovabilir misin beni senden?
Sevgilim..
Yoksa sen,
Sevgilim olmayabilir misin?..

Söz: Yılmaz Erdoğan
Müzik: Sezen Aksu
Düzenleme: Aytuğ Yargıç